Określa się tak postępującą przebudowę miąższu wątroby w wyniku powstania martwicy komórek wątrobowych, ich odnowy oraz "chaotycznego" rozrostu tkanki łącznej doprowadzającego do zniszczenia struktury zrazikowej tego narządu. Stan ten klinicznie objawia się upośledzeniem funkcji wątroby i nadciśnieniem wrotnym (wzrostem ciśnienia w żyle wrotnej zbierającej krew z narządów jamy brzusznej: żołądka, jelit, trzustki i śledziony). Rozpoznanie ustala się na podstawie badania histopatologicznego materiału pobranego w czasie biopsji wątroby. Uzupełnieniem diagnostyki są badania laboratoryjne krwi (m.in. stężenia bilirubiny, aktywności niektórych enzymów, morfologia krwi, ocena układu krzepnięcia), a także ultrasonografia wątroby, śledziony i układu wrotnego.